SuG The 1st Attack in Bangkok...at 2009-10-31
posted on 31 Oct 2009 22:33 by ssgbo-riและแล้วก็ผ่านพ้นไป...กับอีกหนึ่งวันที่พิเศษมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...
....ตั้งแต่เมื่อวานก็ไปที่บ้านเตยเพื่อที่วันนี้จะได้ออกเดินทางไปด้วยกัน 3 คน
ต้องขอบคุณเตยจริงๆ ที่เลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดิบดี...
กว่าจะไปถึงก็ สามทุ่มกว่า พวกเราก็เลยเตรียมตัวไปพบซักกุกันในวันนี้โดยการดูเบื้องหลังเพลง 69-II ว๊ากกกกก‼ =[]= คนละเรื่องกันเลย
พวกเราดู Beatrock Love กัน ส่วนเตยเองก็กะลังเย็บถุงใส่ตุ๊กตาเพื่อที่จะให้กะบรรดาซักกุ
ดิท : บล๊อค ameba/tou-i
บอกได้คำเดียวว่าน่ารักมากๆๆๆๆ กำลังลุ้นกันอยู่ว่าหนุ่มๆ จะเอาลงบล็อครึเปล่า (อยาก) -*-
วันนี้ตอนแรกตกลงกันว่าจะออกจากบ้าน 8 โมง ไปๆ มาๆ ออกกัน 9 โมงกว่า (เพราะรู้สึกว่าตอนกลางคืนจะหลับๆ ตื่นๆกัน โฮะๆๆๆๆ)
ใช้เวลาก็ไม่นานเท่าไหร่ (มั้ง) -*- นั่งรถ 4 ต่อถึงสถานที่
at Baroque,RCA อันนี้ถ่ายตอนงานเลิกแล้ว -*-
ก่อนอื่นต้องแรกบัตร...กะว่าวันนี้ยังไงก็ต้องฉกผ้าขนหนูมาให้ได้สักผืน เพราะไม่ได้เอาผ้าไปด้วย -*-
555+ แล้วก็ได้มาสมใจอยาก
แบบว่า...พอได้มาก็ต้องรีบถ่ายไว้เลย มิเช่นนั้นมันจะมีรู 0
ในบรรดา 3 คนที่ไปด้วยกัน ของเรานี่ก็ชัดสุดแล้ว ทั้งชัดและเต็มเพราะขอเพื่อนอีก 2 คน ไม่เต็ม
เหอะๆ มาเต็มแขน -*-
ตอนแรกคิดว่าคงจะไม่ได้อยู่ข้างหน้าแล้วแท้ๆ เพราะไอ้เราก็ต้องทำหน้าที่เก็บรักษาโปสเตอร์ให้ดีพอๆ กะชีวิตตัวเอง
แต่แล้วก็ได้อยู่ด้านหน้าเลย โฮะๆๆๆ ตรงกับมาซาโตะซังด้วย เป็นอะไรที่ดีใจโครต (ถ้าไม่ติดที่ว่าโดนเบียดไปเรื่อยจนเกือบไปอยู่ริมน่ะนะ -*-)
พี่ที่เป็นสต๊าฟเองก็ใจดีฝากของก็รับฝากไว้ให้...ตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูก
พอได้เวลา 13.30 ปุ๊บ (ตรงเป๊ะ) ก็พบกับซักกุ เย้‼‼
เปจัง จิทจัง ยุจ ← 2 คนนี้ใครออกมาก่อนกันละเนี่ย -*- ลืม ตามด้วยมัทตัน ♥-♥ ก็ยังคงเป็นคุณแม่ท่าทางบอกเลยว่าสวยงามมาก เห็นแล้วเคลิ้มเลย สุดท้ายก็ทาเคะ
สงสัยเมืองไทยจะมีความร้นที่เป็นปัญหากับทาเคะมากกว่ายุจนะ รู้สึกว่าหน้าทาเคะจะพดขึ้น...ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะอากาศเมืองไทยรึว่าอะไร แต่ถึงยังไง เคะก็ยังน่ารักอยู่ดี
หลังจากนั้นก็คอนเสิร์ตเต็มที่...แบบว่าได้เห็นเต็มๆ ตาแบบสะใจทุกคนดูมีออร่ากันมากๆ เลย
ขาวมากกกกกก เนียนมากกกกกก ถึงว่าทำไมเสื้อตัวในของทาเคะถึงได้ยืด นั่นเป็นเพราะทาเคะชอบแวกนั่นเอง
ชอบใจกับท่า ข้าว-มัน-ไก่ กับ ต้ม-ยำ-กุ้ง ของอีตายุจจี้มากๆๆ เลย 555+ คิดได้
นายคนนี้ฉายาเยอะโครตๆ เลย ทั้งชีสเค้ก น้ำแข็ง ตอนนี้มีเพิ่มมาอีก 2 ก็ข้าวมันไก่ กะ ต้มยำกุ้งนั่นแหละ
แต่จะว่าไปพูดเองก็ลืมเองนะ เรื่องน้ำแข็งเนี่ย...-*-
ช่วงแรกๆ ก็เกรงใจ แล้วก็สงสารพวกพี่ที่เค้าเป็ยสต๊าฟอยู่หรอก คงเหนื่อยน่าดูที่ต้องคอยกันเหล็กก็เลยไม่อยากจะดันเท่าไหร่
แต่พอรอบสองที่ซักุออกมา แบบว่าไหนๆ ก็จะเลิกแล้วตอนนั้นสต๊งสต๊าฟไม่สนใจแล้ว ก็อยากจับมือกะซักกุแบบตอนเล่นไลฟ์ก็เลยเต็มที่เลย ดันเต็มที่เลย แต่ก็ไม่โดน -*- โดนมาซาโตะคนเดียวแถมโดนนิดเดียวด้วย
แอบเห็นมีมือจากด้านหลังโผล่ออกมาลูบขามัทตันลากตั้งแต่บนลงมายังตะตุ่ม เห็นแล้วก็อยากลูบบ้าง T^T
แต่แล้วก็ได้จับตอนที่เลิกจริงๆ เพราะมัทตันกระโดดลงมาด้านล้าง ก็เลยลูดดดดดซะเลย โฮะๆๆๆๆ...
ช่วงทอล์กถึงกับแอบสงสัยว่าเปจังสายตาสั้นรึเปล่า เพราะเห็นมองทีจ้องจนตาหลี่เลย =.=
แล้วก็ไอ้คำว่าจริงจริงเหรอของบ้านเรา...พอจะรู้และว่ามันเป็นยังไง ถึงว่าทาเคะพอได้ยินคำนี้ถึงจะหลุดฮาออกมา
มัทตันก็แบบว่าเรียบร้อยได้อีก อะไรจะคุณแม่ขนาดนั้น เธอไม่เคยหลุดจริงๆ... อ๋อ พูดถึงมัทตันแล้วก็นึกถึงจิทจังด้วยที่แอบมีแฟนเซอร์กันนิดหน่อยทำให้พวกเราก็นะ...เขินกันไป//////
เอาล่ะคราวหน้าถ้าอยากเล่นเกมกะพวกนี้ขอแนะนำ...ภาวนาเข้าไป พยายามภาวนาหมายเลขบัตรของตัวเองเข้าไว้ เพราะมีคนทำสำเร็จมาแล้ว 555+
คราวหน้าจะลองบ้าง...
ไคลแม็ซ...จับมือ
จิทจัง : จ้องตาจิทอย่างเดียวเลย ตอนนั้นละลายไปแล้ว
ยุจจี้ : กลับมาหลองรวมได้ใหม่ จ้องตายุจเช่นเดิม
ทาเคะ : รายนี้ถึงเขินแค่ไหนก็พยายามจ้องตาให้ได้นานที่สุด/////
เปจัง : ก็จ้องตา แต่แอบเหลือไปมองปาก 555+ (ฟัน)
มัทตัน : รายนี้เขินสุดๆๆๆๆ แต่ก็ต้องจ้องตา พี่เค้าบอกให้จ้องเราก็ต้องจ้อง...หุหุ จ้องให้นานที่สุด
มือทุกคนเป็นอะไรที่นิ่มมากๆๆๆ แบบว่าอายมือตัวเองแท้ เนื่องจากพูดอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะพูดอะไรและ ก็คนมันพูดไม่ได้นี่หว่าก็เลยได้แต่ส่งรอยยิ้มไปให้พวกหนุ่มๆ อย่างเดียวเลย
นั่งนึกถึงแววตาของหนุ่มๆทีไรใจสั่นทู้กกกกที แบบว่ามันเป็นอะไรที่เพอร์เฟ็คมากกกกๆๆๆ
ถึงแม้จะไม่อยากล้างมือเลยสักนิด แต่ว่ากลับมาถึงบ้านก็ต้องอยากอาบน้ำเป็นธรรมดา ก็เลยต้องตัดใจซะ
แต่ถึงแม้ล่องลอยมันจะจางหายไปกะสายน้ำ แต่ว่า ความรู้สึกที่ได้สัมผัส ความดีใจตื้นตันใจมันก็ยังไม่หายไปไหน และคิดว่าก็คงจะไม่มีวันหายไปเลยด้วย
ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งรักมากกกกกกขึ้นเรื่อยๆ
ซักกุ....น่ารักมาก
-----------------------------------------
นอกจากนั้นวันนี้ก็เป็นวันที่จะได้อัลบั้ม วิวิโตะคัลเลอร์
นี่ล่ะ วันนี้แบกตายเลย กระเป๋าก็ไม่ได้เอาไปดีนะที่ยังได้ถุงพี่มิช่วยชีวิต เซ็ทเนี่ยรักษากลับบ้านเท่าชีวิต
ก็ภาวนาต่อไป คราวหน้าขอเป็นวิวิดมาทีเถอะ ถ้ามานะจะตามตั้งแต่ลงเครื่องยันขึ้นเครื่องเลย...จริงๆ
เรโนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! มาเถอะ อยากเจอขาใหญ่ๆ ของเธอจริงๆ โฮะๆๆๆ
ส่วนตอนนี้คงต้องอำลาไปนอนก่อน ไม่ไหวแล้วนอนไม่เต็มอิ่มมาหลายวันขอกลับไปนอนฝันถึงดวงตาทั้ง 5 คู่ที่ไปจ้องมาทีเถอะ
ทุกคนน่ารักกันหมดเลย ประทับใจมาก
เสียดายมองชินเปไม่ค่อยเห็น
.....ต้มยำกุ้ง ข้าวมันไก่ ฮ่าๆๆๆๆๆ.....
#1 By cat~~~ on 2009-11-01 00:18